Podczas gdy również w Sosnowcu podejmowane są decyzje dotyczące przyszłości komunikacji, warto posłuchać człowieka, który mówi ludzkim głosem. Michael O’Leary – właściciel i twórca linii lotniczych Rayanair.

Akademia Liderów to projekt edukacyjny skierowany do młodych ludzi (w wieku 18-30 lat) rozważających zaangażowanie w życie publiczne, zainteresowanych meandrami polityki i ekonomii. Trzon programu stanowić będą trzy moduły: polityka (filozofia polityczna), ekonomia wolnego rynku oraz komunikacja społeczna. Kurs odbywał się będzie co tydzień w soboty, od początku marca do końca maja, na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Dla osób, które nie mogą dojeżdżać do Katowic, istnieje możliwość uczestniczenia w trybie on-line.

Zajęcia prowadzone będą przez naukowców oraz ekspertów-praktyków z organizacji pozarządowych. Kurs zakończony będzie egzaminami, natomiast najlepsi absolwenci Akademii mogą liczyć na płatne staże w Goldwater Institute w Arizonie oraz wyjechać na szkołę letnią organizowaną pod auspicjami Georgetown University.

Więcej na www.akademialiderow.edu.pl

To prawda, że podatki od nieruchomości w porównaniu do pozostałych: VAT, akcyzy, dochodowego, ZUS, opłaty skarbowej, ceł, itd… – nie są przygniatające. To prawda, że dla pojedynczego mieszkańca czy przedsiębiorcy aktualna podwyżka wprowadzona przez sosnowiecką Radę Miasta to kropla w zestawieniu ze wszystkimi kosztami. Prawdą jest też niestety stare, mądre przysłowie, które przestrzega przed lekceważeniem kropli, która często przepełnia kielich goryczy. O podwyżkach (z moją wypowiedzią), pisze portal sosnowiec.info.pl.

Kiedy kilka lat temu podejmowano decyzję o połączeniu sosnowieckich szpitali uzasadniano tę decyzję oczekiwanymi oszczędnościami i zdecydowaną poprawą wyników ekonomicznch, mającymi nastąpić po połączeniu. Obydwa szpitale przed połączeniem niemal się bilansowały, oczekiwano więc, że po połączeniu zaczną przynosić dochody, umożliwiające spłatę starych długów. Niestety nowy dyrektor, który obejmując swoje stanowisko potwierdzał ten plan, w krótkim czasie zwiększył zatrudnienie o ponad 10%, doprowadzając w ten sposób do zapaści finansowej. Prezydent i Rada Miejska wyrażali negatywną opinię, ale w praktyce swoimi decyzjami akceptowali taką niegospodarność.

Dzisiaj władze miasta postanowiły podobno wreszcie odciąć dyrektora szpitala od łatwych pieniędzy budżetowych, ale obawiam się, że jest to tylko pomrukiwanie, które jak przyjdzie co do czego ucichnie bezszmerowo. Ale władze będą mogły powiedzieć – „przecież pomrukiwaliśmy”. No chyba, że tym razem to naprawdę ktoś zechce być konsekwentny i gospodarny – chociaż szczerze powiedziawszy trudno mi w to uwierzyć. O wydatkach na szpital w budżecie pisze na sosnowiec.info.pl Janusz Lewanda.

Portal e-sosnowiec.pl przeprowadził ze mną wywiad w sprawie przyszłości PJN i moich osobistych planów politycznych.

W niedzielę uczestniczyłem w Warszawie w Radzie Krajowej PJN. Omawialiśmy ostatnie wybory oraz dyskutowaliśmy o przyszłości ugrupowania. Zgłosiłem projekt uchwały zalecającej zarządowi rozpoczęcie działań, mających na celu pełną integrację ugrupowań prawicowych. Uchwała została przegłosowana zdecydowaną większością głosów. Pisze o tym min. Marek Migalski na stronie PJN.

Serwis sosnowiec.info.pl zamieścił artykuł na temat rodzin zastępczych, który zawiera też moją krótką ocenę realizacji tego programu.

System przywilejów (emerytalnych czy warunków pracy) dla wybranych grup zawodowych służy przede wszystkim politykom, którzy dzięki systemowi przywilejów podporządkowują sobie i wiążą ze sobą wpływowe i silne grupy zawodowe. Obecny system antagonizuje wzajemnie grupy społeczne, prowadząc do napięć wewnątrz państwa i osłabiając go przez to. Istniejący system ułatwia rządzącym panowanie nad społeczeństwem – utrzymując podziały i umożliwiając „szczucie” całych grup na siebie. Pracownicy uprzywilejowanych zawodów stają się też po części niewolnikami systemu. Chcąc zachować te przywileje muszą popierać istnienie systemu, wspierać się wzajemnie w ramach grupy zawodowej – tworząc coś w rodzaju mafii.

Uczciwą alternatywą dla systemu opartego o przywileje jest proste i jasne powiązanie trudu, ryzyka czy odpowiedzialności, jakie wiążą się z wykonywaniem określonego zawodu (górnika, nauczyciela, policjanta, żołnierza czy rolnika) z wysokością zarobków. To względnie wysokie płace powinny rekompensować ten podwyższony wkład pracowników w stosunku do przeciętnej pracy. W takim układzie sam pracownik mógłby decydować, ile lat chce pracować, czy stać go na roczny urlop, trzy miesiące wakacji itp.

Wszyscy powinni mieć takie same przywileje i nie ma potrzeby arbitralnego dzielenia ludzi na lepszych i gorszych. Jeśli przywileje są dobre dla części społeczeństwa, to powinny być równie dobre, albo nawet lepsze, dla całości. Powinniśmy zatem np. wprowadzić możliwość uzyskania trzykrotnego płatnego, rocznego urlopu na poratowanie zdrowia i trzymiesięczne urlopy we wszystkich zawodach, a nie tylko dla nauczycieli. Powinniśmy skrócić wiek niezbędny do otrzymania emerytury do 15 lat dla wszystkich, a nie tylko dla policjantów. Powinniśmy pozwolić płacić KRUS wszystkim, a nie tylko posiadającym hektar ziemi rolnej itd.

Jeśli ze względów ekonomicznych społeczeństwa nie stać (obecnie!) na wprowadzenie takiego komfortu socjalnego, to należy zrównać przywileje na takim poziomie, na którym jest nas stać. Kasjerka supermarketu, wychowująca trójkę dzieci, powinna być traktowana nie gorzej niż nauczycielka z trójką dzieci. Kierowca tira, który w służbie społeczeństwu(!) spędza pół życia poza domem, abyśmy mogli cieszyć się produktami zarówno z Polski jak i całego świata, a którego jeden moment nieuwagi może kosztować życie swoje i innych, powinien być traktowany nie gorzej aniżeli pracownik kopalni czy komisariatu policji. Mechanik maszyn rolniczych, nieposiadający jednego hektara, powinien mieć prawo do opłacania KRUS, tak samo jak jego sąsiad rolnik, któremu naprawia traktor czy u którego jeździ na traktorze.

Władze nie powinny dzielić ludzi, przyznając wybranym przywileje, na które muszą płacić inni, a jedynym czynnikiem rekompensującym różne warunki pracy powinny być płace. Wszyscy powinniśmy mieć takie same przywileje!

Dziękuję wszystkim, którzy oddali głos w wyborach na mnie i na listę PJN. Dziękuję za pomoc, za zachęcanie innych do głosowania. Zabrakło – zarówno w skali kraju, jak i w naszym okręgu. Trudno.

Gratuluję zwycięzcom i życzę zarówno im, jak i nam wszystkim, dobrej i owocnej pracy dla Polski.

Krzysztof Haładus

W najbliższą niedzielę mieszkańcy okręgu sosnowieckiego będą mieli możliwość oddania na mnie głosu w wyborach do sejmu. Kandyduję z pierwszego miejsca na liście numer 2. Proszę o Twój głos!

Jako ostatni film programowy przedstawiam zadanie, które zamierzam zrealizować, jeśli będę miał ku temu możliwości. Takie możliwości daje mandat poselski.

Dzieci z domów dziecka powinny być wychowywane w rodzinach!