W dzisiejszym Dzienniku Zachodnim znajduje się artykuł, omawiający działania, czynione w Sosnowcu w celu pozyskania rodzin zastępczych. Jego znacząca część poświęcona jest kontrowersji, związanej ze stopniem wykorzystania aspektu finansowego w promowaniu rodzicielstwa zastępczego. Aż oczom nie mogłem uwierzyć jednak, kiedy przeczytałem fragment:

- Dla mnie promocja w takiej formule, jak przedstawiał na komisji radny Haładus, jest skandaliczna. Pojawiały się takie określenia „chcesz zarobić – zaadoptuj dziecko” i pomysł, aby plakaty powiesić na przykład w urzędzie pracy. Sprowadzanie tego do aspektu finansowego i wykorzystywanie w promocji jest niedopuszczalne. Ponadto pomniejsza to rolę rodzin biologicznych, które przecież, poza becikowym, specjalnych dofinansowań nie otrzymują – twierdzi radny Kalański.

Po raz pierwszy bowiem w życiu usłyszałem, że ktoś chciałby płacić rodzicom adopcyjnym. Jest to sprzeczne z prawem i niczym nieuzasadnione. A do tego wypowiedź radnego Kalańskiego sugeruje, jakobym to ja był autorem tak abstrakcyjnego pomysłu?! Jeśli kiedykolwiek z moich ust miałoby paść stwierdzenie „chcesz zarobić – zaadoptuj dziecko” to ewentualnie jedynie w kontekście: „- żeby się nie okazało, że ktoś zinterpretuje naszą wolę lepszego wynagradzania za sprawowanie funkcji rodziny zastępczej, w ten sposób, że chcemy płacić za adopcję. Bo ludzie w większości nie rozróżniają adopcji od rodzicielstwa zastępczego.”

Radny Kalański, jako dziennikarz świetnie potrafi wykorzystać media do autopromocji, jednocześnie próbując zdezawuować wysiłki wielu ludzi, mające na celu przejście od systemu domów dziecka na rodziny zastępcze. Zręcznie posługuje się sformułowaniem: „pojawiały się określenia” – odnosząc się do moich wypowiedzi, co w efekcie prowadzi do wprowadzenia w błąd większości czytelników, jakobym był ich autorem, chociaż nie tylko ja, ale najpewniej nikt z uczestników prac w sosnowieckim samorządzie nigdy takiego postulatu nie wypowiedział.

Życzę radnemu Kalańskiemu dużo szczęścia i poczucia, że warto w życiu czynić dobro. Że warto wyświadczać przysługi nie tylko świetnie sytuowanym znajomym, ale również bezimiennym, bezbronnym dzieciom.

Warto też przeczytać artykuł w DZ sprzed tygodnia./p>