Podobnie jak we wszystkich jednostkach publicznych, tak i w Sosnowcu trwa przygotowywanie i zatwierdzanie budżetów na rok przyszły. W budżecie „musi” zmieścić się wszystko: – aż szkoda wymieniać, prościej przejrzeć listę wydziałów UM – a dowiecie się Państwo co finansujemy poprzez podatki. Największe pozycje budżetu Sosnowca to: oświata – ok 1/3 budżetu!; pomoc społeczna – ok 1/5; administracja – ok 1/10. Pozostałe pozycje to „drobnica”.

Jak ta struktura ma się do potrzeb? W oświacie dla przykładu z roku na rok ubywa uczniów, za to rosną wydatki. Pomoc społeczna – chociaż bezrobocie zmalało do połowy swego maksymalnego stanu w ciągu ostatnich lat, pozostaje mniej więcej na stałym poziomie. Administracja ma niewielką, ale za to stałą tendencję zwyżkową.

Tymczasem liczba samochodów poruszających się (rejestrowanych) w Sosnowcu, podobnie zresztą jak i praktycznie w każdym mieście w Polsce, powiększa się – w naszym mieście rocznie o 5 tysięcy pojazdów. Przez ostatnie dziesięciolecie oznacza to 50 tysięcy nowych samochodów na naszych ulicach – czyli podwojenie ich liczby! Tymczasem dróg prawie nie przybyło, niewiele też zostało poszerzonych czy przebudowanych. Wszyscy to widzimy i wszyscy tracimy na tkwieniu w korkach, na skrzyżowaniach ze światłami, szukaniu miejsca do zaparkowania, poruszaniu się ze zmniejszającą się prędkością. Nieważne czy jeździsz autobusem czy samochodem, czy w ogóle z nich nie korzystasz. Aby dowieźć chleb z piekarni do sklepu kierowca musi dojechać, aby zabrać Ci śmieci, trzeba dojechać, aby dowieźć gazety, listy – cokolwiek – trzeba dojechać. Dłuższy czas w korkach oznacza konieczność jego uwzględnienia w kosztach – czyli cenie, którą płacimy za dowolny produkt czy usługę.

Sieci dróg miejskich nie sfinansują niestety prywatni inwestorzy – tak jak dzieje się to w mniejszym lub większym stopniu ze służbą zdrowia, edukacją, sportem, kulturą, mieszkalnictwem itd. Ale chociaż powinno to być dla wszystkich jasne i oczywiste, to drogi jakoś nie mogą przebić się ze swoją ważnością do świadomości niektórych decydentów. Jeśli bowiem będziemy tracić czas i wydajność pracy na stanie w korkach, to trudno marzyć o rozwoju i wzroście, których wszyscy byśmy oczekiwali.

Drogi muszą stać się priorytetem – jeśli chcemy się rozwijać!